Idea wybudowania elektrowni wodnej w środku miasta Braniewa mogła powstać już w roku 1914. W tym to roku miasto przystąpiło do modernizacji technologicznej Wielkiego Młyna Miejskiego, polegającej na zastąpieniu w nim kół wodnych turbinami. Przy tej okazji wybudowany został kanał energetyczny oraz zmordernizowany stopień wodny na rzece Pasłęce – XIX-wieczny jaz przelewowyOśrodek Dokumentacji Zabytków w Warszawie. Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa. Obiekt elektrownia wodna Braniewo. Budynek elektrownia Braniewo archiwum.zabytek.pl.
Elektrownię wodną w Braniewie wybudowano jednak dopiero dekadę później, w latach 1923–1924, gdy wiadomo było, że zapotrzebowanie na energię elektryczną stale będzie wzrastaćSzukaj w archiwach: Braunsberg, Stadtverwaltung 1917–1939, scan 39–40Ośrodek Dokumentacji Zabytków w Warszawie. Karta ewidencyjna Elektrownia wodna – zespół. Elektrownia w Braniewie razem z elektrownią w Pierzchałach weszła w skład Okręgowej Elektrowni w Braniewie (Überlandzentrale des Kreises Braunsberg GmbH) zarządzanej przez inż. Carla Pudora, dyrektora Powiatowego Urzędu Budowlanego (Kreisbauamt) w Braniewie, który doprowadził do szybkiej rozbudowy sieci energetycznej. Do 1925 spółka wybudowała 750 km linii energetycznej i 150 stacji transformatorowych w powiecieDie Bautechnik 3. Jahrgang Berlin, 10.