Carl Paivio, urodzony jako Karl Einar Päiviö (ur. 23 listopada 1893 w Töysä, zm. kwiecień 1952 w Nowym Jorku) – fińsko-amerykański dziennikarz, działacz związkowy i anarchistyczny. Stał się znany w 1919 podczas Pierwszej Czerwonej Paniki, kiedy ze swoim kolegą Gustem Alonenem zostali skazani za „kryminalną anarchię”, którą było pisanie w radykalnej gazecie. Paivio i Alonen byli pierwszymi aktywistami skazanymi w stanie Nowy Jork za złamanie prawa o kryminalnej anarchii, chociaż zostało ono uchwalone już w 1902, zaraz po zamachu na prezydenta Williama McKinleya.
Życie Paivio urodził się w Töysä i wyemigrował do Stanów Zjednoczonych jako nielegalny imigrant w wieku 22 lat. Wypłynął z Finlandii do Australii jako członek załogi fińskiego statku handlowego i dostał się do Seattle jesienią 1915. W grudniu 1917 przeniósł się do Nowego Jorku i wstąpił do syndykalistycznego związku zawodowego Robotników Przemysłowych Świata. Był członkiem fińskiego IWW w Bronksie, znanej ze swojego radykalizmu w IWW, sprzeciwiająca się wszelkiej scentralizowanej władzy lub scentralizowanej organizacji. Grupa publikowała anarchistyczną gazetę w języku fińskim pod tytułem „Luokkataistelu”. Paivio był jej redaktorem, a Gust Alonen współredaktorem.