Odbył także studia na Politechnice w Grazu.
Kariera zawodowa przed II wojną światową thumb|Dwór w Przybysławicach, ok. 1920 r. thumb|Pałac Cukrowników ul. Mokotowska 25 w Warszawie, ok. 1937 r. Praktykę zawodową z cukrownictwa rozpoczął w Cukierni i Rafinerii Lublin. Początkowo był asystentem i współpracownikiem swojego ojca, Bohdana Broniewskiego, który był technologiem cukrownictwa. Po śmierci ojca w 1922 roku został dyrektorem zarządzającym i członkiem zarządu cukrowni należących do zrzeszenia fabryk lubelskich: Garbów, Lublin, Nieledew, a także Zbierska w Kaliskiem i Aszyche w Mandżurii. W 1927 roku do koncernu została przyłączona Cukrownia Wożuczyn w powiecie Tomaszów Lubelski. Ponadto Mieczysław Broniewski włączył w 1932 roku do koncernu Cukrownię Opalenica w powiecie Nowy Tomyśl. Była to jego największa cukrownia i stała się czołowym eksporterem cukru w Europie ŚrodkowejMaria Gordon-Smith, Głos Garbowa, listopad 1993, rok III nr 11/35, Mieczysław Broniewski https://cdn05.sulimo.pl/media/userfiles/garbow.pl/glos_garbowa/pdf/1993_11_gg_nr_35.pdf..