Ella Negruzzi (ur. 11 września 1876 w Hermeziu, zm. 1948) – rumuńska prawniczka i działaczka na rzecz praw człowieka, pierwsza kobieta w Rumunii wykonująca zawód prawniczy, współzałożycielka Stowarzyszenia na rzecz Emancypacji Obywatelskiej i Politycznej Kobiet Rumuńskich (powstałego w 1917), Grupy Prawników Demokratów (1935) i Frontu Kobiet (1936).

Życiorys Jej ojcem był pisarz Leon C. Negruzzi, jej wuj Iacob Negruzzi był także pisarzem i dwukrotnym prezesem Akademii Rumuńskiej, zaś jej dziadek Constantin Negruzzi był burmistrzem Jass. Tożsamość jej matki nie jest znana. Negruzzi uczęszczała do szkoły podstawowej w Jassach, następnie do szkoły średniej dla dziewcząt.

Ojciec Elli Negruzzi zmarł, gdy była nastolatką. Ją i jej brata Mihaia wziął na wychowanie wuj, który dopilnował, by obydwoje uzyskali pełne wykształcenie. Ella Negruzzi kontynuowała naukę na Uniwersytecie w Jassach, studiując historię, prawo i filozofię. W 1913 r. jako pierwsza kobieta próbowała przystąpić do egzaminu adwokackiego w Jassach. Prośba została odrzucona, co umotywowano faktem, iż kobiety w świetle obowiązujących przepisów nie mogły praktykować prawa. Negruzzi udała się wówczas do Gałaczu i tam ponownie próbowała uzyskać zgodę na egzamin.