Catherine de Vivonne de Rambouillet (ur. 1588 w Rzymie, zm. 2 grudnia 1665 w Paryżu) – francuska arystokratka, prekursorka salonów literackich oraz nurtu préciosité.
Jako córka Jeana de Vivonne, markiza de Pisani, byłego doradcy Henryka III, oraz Giulii Savelli, Catherine de Vivonne już w dzieciństwie mogła przysłuchiwać się rozmowom literatów i erudytów. 27 stycznia 1600, jako dwunastolatka, wyszła za Charles’a d’Angennes, vidama i seneszala Mans, który po śmierci swego ojca w 1611 odziedziczył tytuł markiza de Rambouillet. Urodziła siedmioro dzieci, w tym najstarszą córkę Julie (1607–1671), która później miała odegrać istotną rolę w salonie matki.
Catherine de Rambouillet zaprojektowała gruntowną przebudowę Hôtel de Pisani przy rue Saint-Thomas-du-Louvre w Paryżu (później przemianowanego na Hôtel de Rambouillet). Był on powszechnie podziwiany przez współczesnych ze względu na przejrzysty i harmonijny wygląd, inspirowany architekturą włoską, a także komfort, intymność i gustowny wystrój. To właśnie tam, zrażona obyczajami i intrygami panującymi na dworze Henryka IV, a także nękana problemami zdrowotnymi, od 1618 markiza prowadziła jeden z pierwszych we Francji salonów, poświęcony sztuce konwersacji i literaturze.