Budowa i uruchomienie Zasada była taka sama dla obu portów. Powinny zapewniać ochronę przed wzburzonym morzem i umożliwiać rozładowywanie statków pomimo pływów morskich. Pierwszą z nich można było osiągnąć za pomocą kesonów i celowo zatopionych starych statków, które utworzyły falochron wokół portu, gdzie fale osłabiałyby się. Dalej, na morzu, zakotwiczono duże metalowe konstrukcje, tak zwane „bombardony”, które służyły również do osłabiania fal. W celu umożliwienia „całodobowego rozładunku” molo musiało poruszać się w górę i w dół w czasie przypływu i odpływu. W tym celu użyto metalowych zbiorników, które na długich metalowych słupach, służących jako prowadnice, mogły poruszać się zgodnie z pływami w górę i w dół. Układ drogowy w porcie obejmował około 500 hektarów.
Na lądzie wybudowano duże magazyny i wydzielono specjalny tabor samochodowy. Poszerzono stare drogi i wytyczono nowe dla szybszego transportu zaopatrzenia na front.