Opistosoma (odwłok) jest kremowa z ciemnobrązowym, silnie zesklerotyzowanym skutum i brązowymi dyskami szczecinkonośnymi. Skutum przykrywa części przednio-boczne opistosomy i przechodzi na jej stronę brzuszną, gdzie u samicy rozciąga się ku tyłowi do krawędzi epigastrycznej, a u samca na odległość równą około ¾ długości opistosomy. Na przedzie skutum tworzy pierścień otaczający łącznik. U samic skutum za epigynum ma otwarte fenestra, co odróżnia je od pokrewnego Tingotingo. Środkiem opistosomy biegnie para podłużnych rzędów zawierających od czterech do siedmiu sigillów. Mały stożeczek ma dwie szczecinki.
Nogogłaszczki samca mają niezmodyfikowane golenie z trzema trichobotriami, zaś cymbium pozbawione apofiz i na szczycie stępione. Paracymbium ma ostry wierzchołek, zawsze pozbawiony wyrostków czy rozwidleń. Embolus jest krótszy niż u Tingotingo, ma nieregularnie ukształtowany wierzchołek i nie zatacza pełnego koła wokół osi tegulum. Sierpowaty wyrostek konduktora ma wyrostek nasadowy z apofizą biegnącą w przeciwnym do embolusa kierunku.