L-1 był pierwszym okrętem, w którym zastosowano niezależne od siebie zasuwane pokrywy wyrzutni torpedowych, zamiast stosowanej dotąd pojedynczej pokrywy obrotowej.
Załoga okrętu składała się z 28 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba thumb|left|USS L-1 podczas prób w 1916 roku 11 kwietnia 1916 roku w USS L-1 został wcielony do US Navy. Pierwszym dowódcą jednostki został chor. mar. (ang. Lieutenant Junior Grade) Freeland A. Daubin. Okręt włączono w skład 5 Dywizjonu Flotylli Okrętów Podwodnych Floty Atlantyckiej. 18 kwietnia nastąpiła zmiana dowódcy – nowym został chor. George A. Rood. W początkowym okresie służby L-1 przechodził różnego rodzaju próby i testy, m.in. w dniach 29 kwietnia–22 czerwca 1916 roku na wodach Nowej Anglii, między 6 lipca a 20 sierpnia nieopodal Long Island i Block Island (w towarzystwie tendra ), odwiedzając stocznie w celu naprawy stwierdzonych wad. Próby trwały do 23 grudnia, kiedy to okręt wypłynął w rejon Karaibów.