Szczękoczułki mają dwa zęby na krawędzi przedniej, dwa zęby na krawędzi tylnej i niewielką nabrzmiałość w części nasadowej od strony przedniej. Sternum jest tarczowate, owalne. Odnóża pierwszej pary mają uda około 1,1 raza dłuższe od karapaksu. Opistosoma (odwłok) ma ciemnobrązowe, silnie zesklerotyzowane skutum i brązowe dyski ze szczecinkami.
Nogogłaszczki samca mają niewiele dłuższe niż szerokie, pozbawione wyrostków i apofiz cymbium, zwężone ku szczytowi w nitkowaty szpic paracymbium, gruby i najszerszy w połowie długości embolus okrążający połowę tegulum oraz zakrywający połowę długości embolusa wyrostek sierpowaty konduktora. Samica ma epigynum dłuższe niż szerokie, podzielone głębokimi wcięciami na trzy płaty, z których środkowy jest 2,5 raza szerszy od bocznych i przedłużony doogonowo w postaci tak szerokiego jak długiego, trójkątnego kikuta.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla lasy mieszane oraz lasy liściaste zdominowane przez bukany. Prowadzi skryty tryb życia. Bytuje w ściółce i wśród mchów.
Gatunek ten występuje endemicznie na Wyspie Południowej Nowej Zelandii. Znany jest tylko z regionu Canterbury. Zamieszkuje głównie Półwysep Banksa, ale sięga około 50 km w głąb lądu, aż po Lake Janet i Coopers Creek.
Przypisy
Kategoria:Malkaridae Kategoria:Pająki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku