Szczękoczułki mają dwa zęby na krawędzi przedniej, dwa zęby na krawędzi tylnej i niewielką nabrzmiałość w części nasadowej od strony przedniej. Sternum jest tarczowate. Odnóża pierwszej pary mają uda około 1,2 raza dłuższe od karapaksu. Opistosoma (odwłok) ma ciemnobrązowe, silnie zesklerotyzowane skutum i brązowe dyski ze szczecinkami.
Nogogłaszczki samca mają stępione na szczycie cymbium, szerokie u nasady i zwężone ku szczytowi w szpic paracymbium, powiększony u nasady i blaszkowaty w części szczytowej embolus zataczający połowę okręgu wokół tegulum oraz zakrywający ⅔ długości embolusa wyrostek sierpowaty konduktora. Samica ma epigynum dłuższe niż szerokie, zaopatrzone w otoczone słabiej zesklerotyzowanym oskórkiem dwie podłużne szczeliny o szerokości większej niż u W. paoka.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla lasy liściaste, lasy bukanowe oraz lasy mieszane zdominowane przez zastrzaliny. Prowadzi skryty tryb życia. Bytuje w ściółce i pod butwiejącymi kłodami.
Gatunek ten występuje endemicznie na Wyspie Północnej Nowej Zelandii. Znany jest tylko z regionu Wellington na południu wyspy.
Przypisy
Kategoria:Malkaridae Kategoria:Pająki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku