Wkrótce rodzina Malczów przeniosła się do Kocka, gdzie ojciec Karola prowadził praktykę lekarską aż do swej śmierci w roku 1805L. Jenike, Karol Malcz,Tygodnik Ilustrowany nr 398, 1867, t.15, s. 219. Po śmierci ojca ośmioletni Karol wrócił do Warszawy. Przez kilka lat pracował w aptece, lecz wkrótce zaczął kształcić się na złotnika w warsztacie swego dziadka ze strony matki, gdzie wyzwolił się na czeladnika. W sierpniu 1818 wyruszył w wędrówkę rzemieślniczą po Europie. W ciągu dziewięciu lat odwiedził Niemcy, Austrię, Węgry, Włochy, Francję, Anglię i Holandię, gdzie poznawał technikę i wzornictwo, ale także uczył się języków (znał ich siedem)Monika Siwińska, Fabryka Wyrobów Srebrnych Karola Filipa Malcza na tle kolekcji sreber Muzeum Warszawy, Almanach Warszawy, 2016 t. 10 s.399-419. Po powrocie w grudniu 1827 wykonał sztukę mistrzowską w warsztacie Jana Macieja Schwartza Ewa Kędzierska, Warszawska wytwórnia sreber Karola Filipa Malcza, Ikonotheka, nr 4, 1991, s. 7-40. W tym samym roku poślubił Rozynę Karolinę Werner (1804–1891) w ten sposób wchodząc w koligację z rodem Wernerów, fabrykantów warszawskich i łódzkich Stanisław Werner, Korzenie, Warszawa 2009 .