Według innej wersji trafił do pobliskiej Holandii, a potem do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych.

thumb|Grób Kazimierza i Kazimiery Andruników 1 czerwca 1946 przybył do Polski i ponownie osiadł w Sanoku. Po wojnie był pracownikiem spółdzielczości „Spolem” na stanowisku magazyniera w Państwowej Centrali Leśnych Produktów Niedrzewnych „Las”w Sanoku, w 1963 był zatrudniony jako magazynier w Powiatowym Zarządzie Dróg Publicznych w Sanoku, a potem przez wiele lat w Sanockim Przedsiębiorstwie Budowlanym. Według innych źródeł ukończył dwie klasy szkoły średniej handlowej, a z zawodu był ślusarzem i zgrzewaczem gumy. 7 czerwca 1947 zawarł związek małżeński z Kazimierą Biegą (wzgl. Zuzanną), wraz z którą zamieszkiwał na Białej Górze w domu numer 17, 26 lub 27. Od 14 lipca 1946 należał do Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych, a potem do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację i Związku Inwalidów Wojennych. Otrzymał status inwalidy wojskowego. Był bezpartyjny. Według stanu z 1963 nadal był w stopniu kaprala rezerwy, a 12 października 1978 został awansowany przez MON na plutonowego rezerwy.