Konstanty Jodko (ur. 1797? w Jozdach, zm. 13 lutego 1876 w Warszawie) – podpułkownik wojsk Królestwa Polskiego, inżynier hydrolog, naczelny inżynier Warszawy.
Życiorys Urodził się prawdopodobnie w 1797 w lubelskiej wsi Jozdy, w rodzinie Leonarda Jodko-Narkiewicza herbu Lis i Barbary z d. Bubczewska. Po ukończeniu szkół w 1812 wstąpił do batalionu saperów wojsk księstwa warszawskiego i w 1815 rozpoczął naukę w Szkole artyleryjsko-inżynierskiej. W 1817 roku został mianowany konduktorem w korpusie inżynierów, dwa lata później podporucznikiem, a w 1823 roku porucznikiem w tym samym korpusie.
Brał udział w budowie kanału augustowskiego i kierował budową śluzy Sosnówek i śluzy Augustów oraz uczestniczył w pracach modernizacyjnych twierdzy Zamość. Został wyznaczony do udziału w wojnie w Turcją i jako inżynier zasłużył się w czasie oblężenie oblężenia Silistry. Odznaczony został orderem Świętej Anny, Znakiem honorowym za 25 lat nieskazitelnej służby i awansowany do stopnia kapitana.
Uczestniczył w powstaniu listopadowym i jako inżynier budownictwa zbudował most i dojazd do niego pod wsią Potycz. W sierpniu 1830 dostał awans na stopień podpułkownika.