Nie są znane losy Władysława Sowickiego po przewiezieniu do obozu, z rodzinnych przekazów wiadomo, że udało mu się z niego wydostać.
Po zakończeniu działań wojennych Sowicki zamieszkał razem z żoną w Łodzi. Wrócił do działalności projektowej i artystycznej. W 1946 roku zaczął współpracę z Biurem Nadzoru Estetyki Produkcji oraz Cepelią. W tym samym roku zasilił szeregi Związku Polskich Artystów Plastyków Okręg Łódzki w Sekcji Architektury Wnętrz i Przemysłu Artystycznego, a od 1948 roku należał do Związku Autorów, Kompozytorów i Wydawców "ZAiKS".
Władysław Sowicki umarł w 1954 roku. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi, a autorem jego nagrobka jest wybitny rzeźbiarz – Antoni Biłas.
Szczep Rogate Serce Stanisława Szukalskiego W 1929 roku, razem z innymi uczniami PSSZiPA, Sowicki wstąpił do Szczepu Rogate Serce, grupy artystycznej założonej przez charyzmatycznego Stanisława Szukalskiego. Wszyscy członkowie Szczepu, na potrzeby działalności szczepowej. przyjęli nowe miana, które miały brzmieć bardziej słowiańsko i manifestować przynależność do grupy. Tylko dwóch członków nie zgodziło się na zmianę, jednym z nich był Władysław Sowicki, pozostając Władysławem z Bieżanowa. Szukalszczycy często prezentowali swój dorobek artystyczny na wystawach, a Władysław Sowicki brał udział w ośmiu z nich.