Język i „terroryzm lingwistyczny” Prace Anzaldúi splatają angielski i hiszpański jako jeden język, pomysł wywodzący się z jej teorii tożsamości „kresowej”. Jej autobiograficzny esej La Prieta został opublikowany (głównie) po angielsku w This Bridge Called My Back oraz (głównie) po hiszpańsku w Esta puente, mi espalda: Voces de mujeres tercermundistas en los Estados Unidos. W swoich pismach Anzaldúa używa unikalnej mieszanki ośmiu dialektów, dwóch odmian angielskiego i sześciu odmian hiszpańskiego. Pod wieloma względami, pisząc w różnych językach, autorka stwarza trudne zadanie dla czytelnika nie dwujęzycznego, aby rozszyfrować pełne znaczenie tekstu. Język, z pewnością jedna z granic, do których skierowała Anzaldúa, jest istotną cechą jej pisarstwa. Jej książka jest poświęcona dumie ze swojego dziedzictwa i uznaniu wielu wymiarów jej kultury.