Dane taktyczno-techniczne USS „Lapwing” był trałowcem o długości całkowitej 57,6 metra, szerokości 10,8 metra i zanurzeniu 3,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 950 ton, a pełna 1400 ton. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Babcock & Wilcox. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13,5–14 węzłów. Zasięg wynosił 6850 Mm przy prędkości 8 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 76 mm L/50 oraz dwóch pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm L/90. Wyposażenie trałowe obejmowało trał mechaniczny; okręt mógł też przenosić miny.
Załoga okrętu składała się z 85 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba 12 czerwca 1918 roku USS „Lapwing” został wcielony do US Navy. Pierwszym dowódcą jednostki został chor. mar. (ang. Lieutenant Junior Grade) William Fremgen. Początkowo trałowiec uczestniczył w eskorcie przybrzeżnych konwojów, a 26 września 1918 roku wyszedł z New London w rejs do Europy. Między czerwcem a wrześniem 1919 roku „Lapwing” zneutralizował 2160 min z Zagrody Minowej Morza Północnego. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych został wysłany na Zachodnie Wybrzeże, docierając do San Diego 21 października 1920 roku.