Kiedy była najlepszą uczennicą Diego Rivery, ten opisał jej prace jako „dumne, ale skromne”. Portrety Izquierdo są dojrzałymi interpretacjami, bardzo kobiece stylistycznie i niewątpliwie meksykańskieCraven, David (2006). Mexican Modern: Masters of the 20th Century. Santa Fe: Museum of New Mexico Press.. W 1937 roku w recenzjach jej prac zaczęto używać słów pejoratywnych i określać ją jako prymitywną i prostą. Izquierdo namalowała znaczną liczbę dzieł o tematyce religijnej, które należą do kategorii obrazów o ludowym katolicyzmie lub sztuce popularnej. Niektóre przedstawienia pobożności ludowej mogą być interpretowane jako tematy religijne lub jako hołd dla ludowych i rzemieślniczych tradycji, zwłaszcza wiejskich, Meksyku. Przykładem jest „Calvario” (Kalwarii) Marii Izquierdo z 1933 roku.
Izquierdo namalowała większość swoich obrazów z pamięci. Jej przyjaciółka, poetka Margarita Michelena wspominała, że często razem jeździły na wieś, a Izquierdo poświęcała czas tylko patrzeniu i oglądaniu. Izquierdo tworzyła w swoich pracach poczucie minionego czasu. Przed 1940 rokiem wykonywała luźne pociągnięcia pędzlem i unikała szczegółów.