Cele realizowane przez nauczyciela krytycznego nie wynikają z odgórnie narzuconego wzorca, ale z norm etycznych indywidualnie przyjętych przez nauczyciela.

W związku ze świadomością powiązania nauczania i szkoły z polityką oraz interesami grup rządzących, w myśleniu krytycznym wyłania się tendencja do poszukiwania rozwiązań, które nie stanowią elementu edukacji państwowej. Rozwiązania, które są tu poszukiwane, skupiają się na potrzebach i inicjatywach oddolnych, które wyrastające z odmiennych oczekiwań różnych grup społecznych. W ten sposób pojmowane kształcenie podlega zasadom preferencji rynkowych, które są uwolnione od wpływów władzy państwowej.

Dydaktyka w ujęciu krytycznym nabiera silnie zindywidualizowanego rysu, bazującego na szkołach eksperymentalnych tworzonych według autorskich koncepcji edukacji.

Model krytyczny realizowany jest w niektórych szkołach społecznych i prywatnych.

Porównanie strategii myślenia dydaktycznego

Elementy wspólne W przedstawionych powyżej podejściach widoczne są pewne wspólne elementy, do których zaliczyć można m. in.: program kształcenia metody ocenianie