Rangitaiki – rzeka w Nowej Zelandii, na Wyspie Północnej. Liczy sobie 155 km długości, co czyni ją najdłuższą rzeką uchodzącą do Zatoki Obfitości.

Źródła w górach Raukumara, w pasmie Ahimanawa, ok. 40 km na południowy wschód od brzegu jeziora Taupo i niespełna 10 km na południe od maleńkiej osady Rangitaiki (od której wzięła nazwę), na południe od drogi nr 5, w niezamieszkanym terenie na samej granicy regionów administracyjnych Bay of Plenty i Hawke’s Bay.

Spływa generalnie w kierunku północnym. Początkowo płynie, silnie meandrując, przez wulkaniczny płaskowyż Kāingaroa, przyjmując dopływy, zwłaszcza Wheao i Whirinaki (od wschodu). Przepływa kolejno przez dwa zbiorniki zaporowe: Aniwaniwa i Matahina.

W Matahina rzeka opuszcza płaskowyż i wypływa na Równinę Rangitaiki, która była pierwotnie rozległym mokradłem. Rangitaiki nie wpływała tak jak dziś wprost do Zatoki Obfitości, lecz ok. 2 km wcześniej, przed wałem nadbrzeżnych wydm, skręcała ku zachodowi. Tam łączyła się z Tarawerą i obie uchodziły do Zatoki Obfitości w rejonie dzisiejszej miejscowości Matata.