W 1919 rozpoczęła służbę jako kurierka Naczelnego Dowództwa. W czerwcu tego roku wysłano ją do Mińska Litewskiego, zaś w końcu sierpnia przedarła się przez linię frontu do Kijowa, przywożąc w całości pocztę Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego do KN 3. Następnie powróciła do Warszawy z raportami KN 3 do Naczelnego Dowództwa. W listopadzie została wysłana do Moskwy. Przyjechała tam chora na tyfus. W styczniu 1920, po rekonwalescencji, mogła zacząć brać czynny udział w wewnętrznym życiu moskiewskiej placówki. Wyjechała z Moskwy w lutym jako służąca państwa Steckiewiczów. Do futra miała wszyte całe pasy meldunków na płótnie. W marcu wróciła do kraju.
Od kwietnia 1920 była ochotniczo zaangażowana w akcję plebiscytowej na Górnym Śląsku. Z ramienia Dowództwa Głównego Polskiej Organizacji Wojskowej organizowała akcję propagandową wśród kobiet. Tworzyła żeńskie oddziały służby sanitarnej, kurierskiej i wywiadowczej POW Górnego Śląska w powiatach kozielskim i zabrskim. Od lipca 1920 była referentką grupy żeńskiej w DG POW GŚ.