FAB-500 – radziecka bomba lotnicza ogólnego przeznaczenia (ФАБ-500 od ros. Фугасная Авиационная Бомба – lotnicza bomba burząca) o wagomiarze 500 kg.
Historia Bomba FAB-500 należy do rodziny bomb odłamkowo-burzących o różnych wagomiarach, określonych liczbą po symbolu FAB. Pierwsze projekty bomb typu FAB sięgają I wojny światowej. Od lat 40. XX wieku używano bomb FAB-50, FAB-70, FAB-250 i FAB-500.
Pierwszego bombardowania przy użyciu FAB-500 Armia Czerwona dokonała 28 kwietnia 1943 roku. Celem bombardowania dokonanego przez samoloty Pe-8 były niemieckie umocnienia nadbrzeżne w rejonie Królewca.
Były to także najczęściej używane przez państwa Układu Warszawskiego bomby lotnicze. Obecnie w użyciu wojsk rosyjskich pozostają bomby o większych wagomiarach FAB-1000, FAB-1500, FAB-3000, FAB-5000 i FAB-9000.
FAB-500 była kilkakrotnie modyfikowana. Zmieniano rodzaj korpusu bomby na bardziej opływowy lub wytrzymalszy na wysokie temperatury, powstające na skutek nagrzewania aerodynamicznego podczas lotów z prędkościami ponaddźwiękowymi.