W kawalerii C. K. Armii został mianowany podporucznikiem z dniem 1 września 1897, potem awansowany na porucznika z dniem 1 listopada 1901. Był oficerem 13 Galicyjskiego pułku ułanów w Złoczowie (od początku jego służby tam oficerami byli jego kuzyni por./rtm. Samuel Jordan-Rozwadowski, a od około 1902 także rtm. Wiktor Jordan-Rozwadowski)••••••••. W jednostce od około 1909 był komendantem plutonu pionierów (wcześniej tę punkcję pełnili jego ww. kuzyni Samuel i Wiktor), a od około 1910 do około 1913 adiutantem pułku. W tym okresie został awansowany na rotmistrza z dniem 1 maja 1911. Pozostawał oficerem 13 pułku w czasie pokoju do 1914. Podczas I wojny światowej walczył pozostając żołnierzem pułku piechoty nr 13 do 1918. Został awansowany na majora kawalerii z dniem 1 maja 1917
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień podpułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem z 1 czerwca 1919. W 1921 był dowódcą 8 pułku ułanów w Rakowicach pod Krakowem. Jako oficer nadetatowy w 1923 w randze adiutanta sztabowego pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w tym samym mieście. Następnie został awansowany na pułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924.