JPEG XL – format graficzny obsługujący zarówno kompresję stratną, jak i bezstratną. Zaprojektowano go z myślą, by był lepszy od istniejących formatów rastrowych, a tym samym stał się ich uniwersalnym zamiennikiem.

Historia W 2017 roku komitet JTC1/SC29/WG1 (JPEG) ogłosił możliwość składania propozycji () na kandydatów na JPEG XL.

Format został zamrożony 24 grudnia 2020 r., co oznacza, że obecnie zakodowane pliki będzie można zdekodować w przyszłości.

Funkcje Najważniejszymi funkcjami są: większy zestaw funkcji i lepsza efektywność kompresji w porównaniu do tradycyjnych formatów graficznych (m.in. JPEG, GIF oraz PNG), dekodowanie progresywne (polepszanie się jakości wizualnej w miarę ładowania kolejnych fragmentów pliku), odwracalne kodowanie plików JPEG oszczędzające ≈20% rozmiaru, bezstratne kodowanie (w tym kanału alfa), algorytmy kompresji przystosowane zarówno do fotografii, jak i sztucznych obrazów, referencyjny koder zoptymalizowany pod percepcję ludzką, obsługa wysokiej głębi bitowej oraz obrazów HDR, wsparcie dla animowanych obrazów, wydajne kodowanie i dekodowanie bez używania wyspecjalizowanego sprzętu, format otwarty, wolny od tantiem z otwartoźródłową implementacją referencyjną.

Informacje techniczne JPEG XL został oparty na formacie PIK od Google oraz FUIF od , który z kolei powstał na bazie