Jadwiga Markowa z Grycmanów (ur. 15 września 1885 w Starych Gliwicach, zm. 6 lub w nocy z 7 na 8 września 1939 w Nowym Bytomiu) – polska działaczka podczas plebiscytu na Górnym Śląsku, działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się 15 września 1885 roku w Starych Gliwicach w rodzinie hutnika Jana Grycmana i Marty Strzewiczek. W 1899 roku ukończyła szkołę ludową w Gliwicach, w której jedynie lekcje religii prowadzono po polsku. Matka nauczyła ją czytać i pisać po polsku, jako pomocy edukacyjnej używając katolickiego modlitewnika. Wpoiła jej także wartości patriotyczne.
Po zakończeniu edukacji Jadwiga pracowała w pobliskiej hucie „Hermina”. Wstąpiła do polskiego Towarzystwa Śpiewaczego „Harmonia” i Towarzystwa Polek w Gliwicach, zaczęła również organizować pielgrzymki do Piekar, Częstochowy i do Sanktuarium św. Anny na Górze św. Anny. W hucie „Hermina” pracował jej przyszły mąż, polski działacz Wincenty Marek. Para pobrała się 5 listopada 1904 roku w Łabędach. Dziesięć lat później małżeństwo przeniosło się do Gliwic, gdzie mieszkało do 1921 roku. W tym okresie para adoptowała siostrzenicę Wincentego, Annę Garus.