Wiktor Leander Rozwadowski herbu Trąby (ur. 1812, zm. 1858 w Babinie) – polski oficer, ziemianin, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w 1812. Wywodził się z gałęzi szlacheckiej rodu Rozwadowskich herbu Trąby. Był prawnukiem Macieja (ur. 1647, podstoli radomski), wnukiem Ignacego (1702-1777), najmłodszym synem Kazimierza (ur. 1748 lub 1757, zm. 1836, pułkownik wojsk polskich) i Anny z domu Golejewskiej herbu Kościesza (córka Józefa, brygadiera wojsk polskich). Miał braci Antoniego (ur. 1794 lub 1795, zm. 1855, oficer, powstaniec listopadowy), Wincentego (1799-1849, rotmistrz wojsk polskich, powstaniec listopadowy), Erazma (1806-1880, porucznik wojsk polskich). Jego rodzina mieszkała w Różyskach.
Po wybuchu powstania listopadowego 1830 wraz z trzema braćmi został wyprawiony przez ojca do liniowej służby wojskowej. Opuścił szkołę w Tarnopolu i wstąpił w szeregi 10 pułku jazdy lubelskiej. Służył jako podporucznik w 1 szwadronie tej jednostki. Odznaczył się w walkach pod wsią Makobudy. Wkrótce potem samodzielnie unieszkodliwił kilkunastu huzarów rosyjskich w walkach z pułkiem pawłogrodzkim, odnosząc przy tym rany.