Adolf Szuch (Schuch) (ur. 16 czerwca 1792 w Warszawie, zm. 1 grudnia 1880 tamże) – architekt, oficer wojsk Królestwa Polskiego.
Życiorys Syn Jana Chrystiana Schucha h. Pracydar i jego żony Ludwiki z d. Wolska. Ojciec jego był nadwornym ogrodnikiem saskich władców oraz królewskim architektem. Nauki elementarne młody Adolf pobierał w szkole przy zborze ewangelicko-augsburskim oraz Szkole Elementarnej Artylerii i Inżynierii (działającej w latach 1809–1813). Następnie pracował przy budowie twierdzy modlińskiej.
W 1817 wyjechał na studia do Paryża. Zwiedził m.in. półwysep Apeniński, Rzym, Mediolan i Florencję. W 1824 powrócił do kraju i został mianowany budowniczym miasta Warszawy.
Brał udział w powstaniu listopadowym służąc w Gwardii Narodowej jako porucznik baterii artylerii. W styczniu 1831 został wiceprezydentem powstańczej Warszawy, któremu podlegała ówczesna policja.
W ramach represji popowstaniowych władze zaborcze skonfiskowały mu folwark mokotowski.
Został pochowany na cmentarzu ewangelickim (aleja 7, grób 15) śp. ADOLF GRZEGORZ FRANCISZEK SCHUCH.. thumb|240px|Groby Schuchów na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie
Życie prywatne Z żoną Elżbietą Wiktorią z d. Fukier miał dwóch synów: Floriana Adolfa Dionizego i Władysława Teofila Grzegorza.