Do 1980 organizowała środowiskowe „Rozmowy Literackie”.

Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w., przebywając w miasteczku Neufahrn w Bawarii, wraz z córką założyła pismo „Miesiące” poświęcone kulturze regionu oraz powołała Klub Dyskusyjny.

Ostatnią rolą w jej życiu była rola narratorki w filmie Isy Hesse-Rabinovitch Duchy i goście. Pamięci Grand Hotelu Brissago (Geister und Gäste. In memoriam Grand Hotel Brissago) z 1989. Film miał premierę już po jej śmierci.

W 2002 ukazała się niepublikowana wcześniej powieść Auch wenn es Nacht is (Nawet jeśli jest to noc). Powieść powstała w Szwajcarii. Akcja rozpoczyna się zimą 1945. Książka prezentuje przeżycia Niemki i Polaka uciekających z oblężonej przez Rosjan Piły.

Działalność społeczna Wraz z mężem angażowała się w działalność opozycyjnych i antynazistowskich lewicowych organizacji. Do 1933 była członkinią Rote Gewerkschaftsopposition (Czerwonej Opozycji Związkowej), Rote Hilfe (Czerwonej Pomocy) i Freidenkerbund (Związku Wolnomyślicieli).

Po przyjeździe do Szwajcarii w 1933 nie miała pozwolenia na pracę, dlatego do 1949 pisywała artykuły do najważniejszych gazet w Bazylei, Lucernie, Zurychu i St. Gallen oraz emigracyjnego „Uciekiniera przez Granice”. Teksty podpisywała pseudonimami Jaques Michel, J. Josias czy Francesco Moletta.