Zaślepieni wizją materialnej dominacji i korzyści Izraelici stracili to, czego sami szukali. Kilka wybranych dusz, wśród których byli uczniowie i naśladowcy naszego Pana, pierwsi żydowscy chrześcijanie, a na przestrzeni wieków kilku członków narodu żydowskiego, stanowiło wyjątek od tej ogólnej zasady. Przyjmując naukę Chrystusa i włączając go do Jego Kościoła, dzielili dziedzictwo Jego chwały, ale pozostali i nadal pozostają wyjątkiem. "Czego Izrael szukał, tego nie uzyskał, ale wybrani to osiągnęli, a reszta została zaślepiona" (Rzymian 11: 7). Dzięki tajemniczej Opatrzności Bożej ci nieszczęśliwi ludzie, niszczyciele własnego narodu, którego błędni przywódcy wezwali na swoje głowy Boskie przekleństwo, skazani zostali jakby na wieczne wędrowanie po świecie, nigdy jednak nie mieli zniknąć, ale zostać zachowani przez wieki do naszych czasów. Wydaje się, że nie ma naturalnego powodu, który wyjaśniałby tę odwieczną wytrwałość, tę niezniszczalną spójność narodu żydowskiego.