W turnieju indywidualnym Ducret był najlepszy, wygrywając wszystkie sześć pojedynków rundy finałowej. Na podium wyprzedził Cattiau i Belga Maurice'a Van Damme'a. Następnie razem z Georges’em Buchardem, Lucienem Gaudinem, Georges’em Tainturierem, André Labatutem, Alexandre'em Lippmannem i Robertem Liottelem zdobył złoto w szpadzie drużynowej. W szpadzie indywidualnej zajął drugie miejsce, w rundzie finałowej uzyskując tyle samo punktów co Szwed Nils Hellsten. W barażu o srebrny medal Ducret pokonał Hellstena 1:0. Ponadto zdobył również srebrny medal w szabli indywidualnej, w rundzie finałowej uzyskując taki sam wynik jak Węgrzy: Sándor Pósta i János Garay. W barażach o medale Ducret przegrał z Póstą i wygrał z Garayem, zajmując ostatecznie drugie miejsce. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku, gdzie wspólnie z Cattiau, Gaudinem, Labatutem, Raymondem Flacherem i André Gaboriaudem był drugi we florecie drużynowym. We florecie indywidualnym był dziewiąty, w rundzie finałowej wygrywając trzy z jedenastu pojedynków.