Smak podobny, cierpki i nieprzyjemny. Cechy mikroskopowe Podstawki 24–38 × 6,5–9 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sterygmami o długości 4–9 µm. Zarodniki 7–11 × 5–8 µm, szeroko pipetowate, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 19–35 × 6,5–13,5 µm, maczugowate, lub prawie cylindryczne, pokryte z rzadka nierównomiernie rozmieszczonymi, grubymi, cylindrycznymi, prostymi lub rozgałęzionymi wybrzuszeniami 1–17 × 0,5–2 µm. Pleurocystyd brak. Trama blaszek dekstrynoidalna. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 1–4 (–7) µm, gładkie, lub pokryte wypukłościami 1–5 (–18) × 1–1,5 µm. Strzępki w skórce trzonu o szerokości 2–3 µm, gładkie, z wypukłościami 2–8 × 1–1,5 µm, na końcach poszerzone do 5 µm. Sprzążki obecne w strzępkach wszystkich części grzyba. Gatunki podobne Grzybówka mydlana jest bardzo zmienna morfologicznie, jednak w terenie dość łatwa do odróżnienia. Występowanie na pniach dębu jest jej cechą charakterystyczną. Podobnie jest z karbowanym brzegiem kapelusza, dwukolorowym trzonem, wełnistą podstawą trzonu i silnym zapachem mącznym lub zjełczałym. Robich w 2003 r. opisał białą postać tego gatunku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzybówka mydlana · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.