Petyr Penczew Abraszew (bułg. Петър Пенчев Абрашев; ur. 4 kwietnia 1866 w Kotele, zm. 17 czerwca 1930 w Sofii) – bułgarski polityk i prawnik, minister handlu i rolnictwa (1902-1903), minister sprawiedliwości (1911-1913), deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 12. (1902–1903) i 15. (1911-1913) kadencji.

Życiorys Syn Penczo Abraszewa. Ukończył szkołę średnią w Mikołajowie, na Ukrainie, a następnie w 1887 rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Odessie, ale w 1890 został usunięty ze studiów za prowadzenie działalności rewolucyjnej. Wyjechał z Rosji i w 1891 dokończył studia prawnicze na uniwersytecie w Genewie. Po powrocie do kraju pracował jako sędzia w Razgradzie, Warnie, Ruse i w Sofii. W 1895 przeniósł się do Sofii i podjął pracę w zawodzie adwokata. Od 1901 był wykładowcą Wydziału Prawa Uniwersytetu Sofijskiego, od 1925 kierował Katedrą Prawa Cywilnego. Prowadził wykłady na Wolnym Uniwersytecie Nauk Politycznych i Ekonomicznych. Napisał pierwszy bułgarski podręcznika prawa cywilnego procesowego. Od 1922 członek Bułgarskiej Akademii Nauk.