Submyotodon – rodzaj ssaków z podrodziny nocków (Myotinae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji (Afganistan, Pakistan, Indie, Chiny i Tajwan; być może również Nepal i Mjanma).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 35–41 mm, długość ogona 25,4–40,2 mm, długość ucha 9,5–14,2 mm, długość tylnej stopy 5–7,4 mm, długość przedramienia 31,7–35 mm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 2003 roku niemiecki paleontolog Reinhard Ziegler w artykule zatytułowanym Nietoperze (Chiroptera, Mammalia) ze środkowo-miocenowych wypełnień szczelin krasowych w Petersbuch koło Eichstätt, południowa Frankonia (Bawaria), opublikowanym na łamach „Geobios”. Na gatunek typowy Ziegler wyznaczył (oryginalne oznaczenie) wymarły Submyotodon petersbuchensis.