W wieku 12 lat zaczęła naukę w szkole klasztornej w klasztorze św. Klary w Norymberdze. W wieku 16 lat wstąpiła do klarysek, przyjmując imię Caritas (lub Charitas), co oznacza miłość Boża. Na karierę zakonną zdecydowało się także 6 sióstr Caritas (inne opracowania podają liczbę 7). Cztery z nich oraz dwie bratanice Caritas, córki Willibalda, zostały później przeoryszami klasztorów. Inne opracowania podają, że przeoryszą została jedynie jedna siostra Caritas, Klara, jak również Katherine, córka Willibalda.
Początkowo Caritas była nauczycielką i kierowniczką szkoły klasztornej. Opiekowała się biblioteką klasztorną. W 1503 została wybrana przez zakonnice na przeoryszę klasztoru.
Była zainteresowana humanizmem. Odcięta od świata murami klasztoru, korzystała z książek, które pożyczał jej brat Willibald, który w 1495 wrócił ze studiów we Włoszech i szybko stał się cenionym niemieckim humanistą. Przekazywał siostrze greckie pisma, które przetłumaczył na łacinę. Zadedykował jej edycje tekstów Plutarcha, Fulgentiusa i Grzegorza z Nazjanzu. Przekazywał znajomym jej opinie, co w latach 90. XV w.