Następnie od 1920 była asystentką Wydziału Rolniczo-Lasowego Politechniki Lwowskiej, a od 1926 starszą asystentką w katedrze zoologii i anatomii zwierząt kierowanej przez Benedykta Fulińskiego. Doktoryzowała się w 1926. Trzy lata później odbyła staż naukowy w stacji biologicznej jest miejscowości Herdla pod Bergen w Norwegii. Od 1931 pracowała w katedrze botaniki ogólnej i fizjologii roślin jako asystentka Dezyderego Szymkiewicza. Nie zerwała kontaktu ze swoją poprzednią katedrą, gdzie rozpoczęła przewód habilitacyjny z zakresu zoologii.
W okresie międzywojennym nie działa politycznie, choć nadal sympatyzowała z PPS. Po wyborach brzeskich w 1930 zwróciła władzom odznaczenie. Jesienią 1932 Fuliński zapowiedział Sokólskiej, że nie otrzyma pracy w jego katedrze. Sokólska zareagowała na to załamaniem i 6 maja 1933 popełniła samobójstwo, zażywając cyjanek potasu w hotelu Związku Zawodowego Kolejarzy w Warszawie. Została pochowana w grobie rodzinnym w Grójcu pod Warszawą.