Na terenie Obwodu Łańcut nie produkowano broni palnej, istniało za to kilka komórek produkcji i montażu granatów. Według relacji żołnierzy w Rakszawie (dokładniej w części wsi o nazwie Potok) produkowano granaty zbliżone do granatów ET-40. Być może w montowni w Potoku wyprodukowano nawet 30 tysięcy granatów, liczba ta jest jednak uważana za zawyżoną.
Akcje zbrojne Dywersja kolejowa Wykorzystując znajomości wśród kolejarzy oraz fakt mieszkania blisko torów, żołnierze obwodu często zdobywali z pociągów (np. stojących na mijankach w Maleniskach lub Wierzawicach lub na stacji kolejowej w Łańcucie). Według relacji żołnierzy, pierwszy udany „zrzut” z transportu kolejowego przeprowadzili Józef Laskowski ps. „Bochenek” i Stefan Nycz ps. „Wolny” w lutym 1940. Zdobyto wtedy broń, amunicję i sprzęt wojskowy, który trafił do Placówki nr 7. Jesienią 1941 z niesprawnych samolotów transportowanych na zachód żołnierze AK wymontowali cztery karabiny maszynowe. W listopadzie 1942 żołnierze patrolu kolejowego z Rzeszowa pod dowództwem Henryka Albrzykowskiego ps. „Żelazo” zrzucili w Krzemienicy skrzynie zawierające narzędzia chirurgiczne, protezy, bandaże i lekarstwa. Rok później w tym samym miejscu patrol kolejowy zrzucił z transportu ckm, pistolety maszynowe i karabiny.