Pierwszą większą operację na ten waldlager przeprowadzono nocą z 17 na 18 października 1942 i miało w niej wziąć udział ponad 120 żołnierzy. W ciągu dwóch godzin wywieziono z obozu około 5 ton materiałów, a następnie ukryto je w schronach na terenie pobliskich placówek. Kolejną akcję zorganizowano w nocy z 18 na 19 lutego 1943 i brało w niej udział ok. 60 żołnierzy pod dowództwem Emila Küblera ps. „Wróg”. Według relacji dowódcy zebrano wówczas skrzynie z materiałami wybuchowymi, granatami i amunicją i wywieziono je do schronów w Wydrzu, Lipniku i Husowie. Według lokalnej legendy, konie ciągnące sanie ze zrabowanym sprzętem nie mogły pokonać w Sarzynie stromego wzniesienia, a konwojowi pomogli przejeżdżający ciężarówką żołnierze Wehrmachtu, nieświadomi zawartości przewożonych skrzyń.
Kolejna akcja miała miejsce nocą z 29 na 30 października 1943. Przeprowadziły je grupy dywersyjne obwodów Łańcut i Przeworsk AK pod dowództwem Ernesta Wodeckiego ps. „Szpak” i Henryka Decowskiego ps. „Mars” w sile co najmniej 45 ludzi. Według uczestnika akcji, Józefa Borcza ps. „Krótki” użyto wtedy siedmiu furmanek parokonnych. Załadowano je sprzętem wojskowym, granatami, materiałami minerskimi, karabinami i amunicją.