Martha Rae Watson (ur. 19 sierpnia 1946 w Long Beach) – amerykańska lekkoatletka, specjalistka skoku w dal i sprinterka, dwukrotna medalistka igrzysk panamerykańskich, czterokrotna olimpijka.
Kariera sportowa Odpadła w kwalifikacjach skoku w dal na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio. Zajęła 4. miejsce w tej konkurencji na igrzyskach panamerykańskich w 1967 w Winnipeg oraz 10. miejsce na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku.
Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium zajęła 4. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: Watson, Mattiline Render, Mildrette Netter i Iris Davis) i odpadła w kwalifikacjach skoku w dal. Zwyciężyła w skoku w dal na igrzyskach Konferencji Pacyfiku w 1973 w Toronto.
Zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: Watson, Brenda Morehead, Chandra Cheeseborough i Pamela Jiles) oraz srebrny medal w skoku w dal (przegrywając jedynie z Kubanką Aną Alexander, a wyprzedzając swą koleżankę z reprezentacji Stanów Zjednoczonych Kathy McMillan na igrzyskach panamerykańskich w 1975 w Meksyku. Zajęła 7.