Iosif Witoldawicz Ramanouski, biał. Іосіф Вітольдавіч Раманоўскі (ur. 25 kwietnia 1941 w Wilejce) – białoruski i radziecki uczony, specjalista od chemii bioorganicznej, pedagog, kandydat nauk medycznych (1970), profesor (2000).
Życiorys W 1964 ukończył studia na Wydziale Lecznictwa Mińskiego Instytutu Medycznego, a w 1970 uzyskał tytuł kandydata nauk za dysertację Interakcje grup sulfhydrylowych, disiarczkowych oraz białka w guzie i tkankach zwierzęcia chorego na nowotwór w procesie rozwoju raka wodobrzusza Ehrlicha przy stosowaniu chemioterapii.
Od 1967 asystent, od 1974 docent Katedry Chemii Organicznej i Chemii Fizoloidów Mińskiego Instytutu Medycznego. Od 1976 zastępca dziekana, a 1985–2007 dziekan Wydziału Pediatrii. 2001–2005 kierownik, a od 2006 profesor w założonej przez niego Katedrze Chemii Bioorganicznej (https://www.bsmu.by/). Od 2008 przewodniczący uniwersyteckiej Rady Starszych.
Działalność naukowa i pedagogiczna Autor ponad 250 prac naukowych. Podstawowe kierunki badań: procesy redoks przy oparzeniach, dysfunkcji tarczycy i różnych rodzajach stresu, osobliwości dostarczania energii do mózgu i pośrednich relacji w mózgu po ekspozycji na różne związki neurotropowe.