Jednocześnie następowały zmiany w najbliższym otoczeniu kościoła. Od XVI wieku budowlę otaczał zwarty pierścień niewielkich domów, sklepów i innych obiektów gospodarczych wzniesionych przy dawnym murze cmentarnym. W XIX wieku rozpoczęto ich likwidację, dzięki czemu kościół został wyeksponowany w przestrzeni głównego placu miejskiego.
W latach 1867–1869 przeprowadzono kolejną restaurację budowli, obejmującą zarówno naprawy konstrukcyjne, jak i ingerencje w średniowieczną substancję kościoła. Badania archiwalne i konserwatorskie prowadzone w XXI wieku wykazały, że zakres XIX-wiecznych przekształceń był większy, niż przyjmowała wcześniejsza literatura.
W 1870 roku wcześniejszy ołtarz główny zastąpiono ołtarzem neogotyckim. Pod koniec XIX i na początku XX wieku w oknach kościoła umieszczono również nowe witraże, odpowiadające ówczesnym tendencjom restauratorskim.
XX i XXI wiek W 1939 roku kościół stał się miejscem jednego z najważniejszych wydarzeń w dziejach katolicyzmu siedmiogrodzkiego XX wieku.