Korpus nawowy i prezbiterium Korpus ma formę czteroprzęsłowej, trójnawowej hali. Nawy rozdzielają masywne, profilowane filary wiązkowe, z których wyrastają żebra sklepień. Przestrzeń korpusu przykrywa późnogotyckie sklepienie o układzie gwiaździstym. Sposób opracowania podpór przy ścianie południowej i północnej nie jest jednakowy, co stanowi jeden z argumentów za etapowym wznoszeniem korpusu. Po stronie południowej zastosowano między innymi bardziej rozbudowane kapitele z dekoracją roślinną i figuralną, natomiast część podpór północnych przechodzi w żebra bez wyraźnie wyodrębnionych kapiteli.
Wydłużone prezbiterium składa się z czterech przęseł i wielobocznego zamknięcia. Jego ściany artykułują smukłe służki oraz wysokie okna ostrołukowe. Szczególną cechą pierwotnego rozwiązania części wschodniej było powiązanie głównego prezbiterium z kaplicami bocznymi za pomocą arkadowych otworów oraz okien umieszczonych w ścianach rozdzielających te przestrzenie.