Po rozwiązaniu sekcji pracowała w Sekcji Instruktorsko-Oświatowej.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej służyła w II Ochotniczej Legii Kobiet w Wilnie i Grodnie, a w czasie III powstania śląskiego w służbach kwatermistrzowskich wspierających powstańców.
W 1923 wyszła za mąż za Gustawa Sippkę i do jego śmierci w 1932 nie pracowała zawodowo. W latach 1933–1939 pracowała jako maszynistka w Kierownictwie Zaopatrzenia Lotnictwa.
Po wybuchu II wojny światowej i klęsce wrześniowej podjęła działalność konspiracyjną. Była jedną z najbliższych współpracowniczek Janiny Karasiówny (pseud. „Bronka”) i Haliny Piwońskiej (pseud. „Henryka”) tworzących sieć łączności konspiracyjnej. Sippkowa, działając pod pseudonimem „Berta”, zorganizowała pocztę wewnętrzną w Oddziale Vk (łączności konspiracyjnej) Komendy Głównej ZWZ, później AK. Następnie kierowała jej obiegiem między szefem Oddziału Vk a jego poszczególnymi komórkami. Koordynowała obieg poczty szefa oddziału do komendanta głównego i szefa sztabu przez trzy centrale pocztowe. Była kapitanem AK. W czasie powstania warszawskiego kierowała służbą łączniczek KG AK. Była też odpowiedzialna za znajdowanie miejsc na siedzibę Komendy Głównej AK.