Od 1843 była zaangażowana w akcję pomocy dla więźniów politycznych i zesłańców. Wykładała na tajnych kursach dokształcających dla guwernantek i rzemieślników. W 1846 została na krótko aresztowana. Po zwolnieniu nie zaprzestała działalności spiskowej. W 1848 zorganizowała i kierowała komórką kobiecą w tajnej tzw. Organizacji. Nosiła w niej pseudonim „Wanda” i polecała do niej nowych członków. Była łączniczką między konspiracją warszawską a emigracją. Pośredniczyła w przesyłaniu korespondencji, przemycała zakazane wydawnictwa do Kongresówki. Wspólnie ze Żmichowską zajmowała się zbieraniem składek na Organizację. Brała udział w tzw. „spisku rzemieślników“ na terenie Królestwa w czasie Wiosny Ludów. 19 października 1848 została ponownie aresztowana i osadzona w Cytadeli Warszawskiej. W śledztwie nikogo nie wydała. Skazano ją na wysłanie w głąb cesarstwa pod ścisły nadzór policyjny, co namiestnik Paskiewicz zmienił 1 maja na wysłanie jej wraz z mężem do Kijowa, gdzie miała zostać objęta ścisłym dozorem policyjnym. Później Skimborowiczowie uzyskali zgodę na osiedlenie się w Żytomierzu. W maju 1851 opuścili Warszawę, a powrócili do niej w 1852.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Anna Skimborowiczowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.