Badanie zaprezentowane na ENDO 2019 (konferencji The Endocrine Society) pokazuje, że nawet po roku leczenia testosteronem transmężczyzni mogą zachować swoją potencjalną płodność i działanie jajników.
Kwalifikacja do leczenia Kwalifikowalność określa się za pomocą głównych narzędzi diagnostycznych, takich jak ICD-10 lub (w USA) Diagnostyczny i statystyczny podręcznik zaburzeń psychicznych (DSM). Zaburzenia psychiczne mogą towarzyszyć lub prezentować się podobnie do niezgodności płci i dysforii płciowej. Z tego powodu, oprócz badań przesiewowych pod kątem zaburzeń psychicznych, pacjenci są oceniani przy użyciu kryteriów DSM-5 lub ICD-10. Towarzystwo Endokrynologiczne wymaga, aby lekarze diagnozujący dysforię płciową i niezgodność płci byli przeszkoleni w zakresie zaburzeń psychiatrycznych z kompetencjami w ICD-10 i DSM-5. Lekarz powinien również uzyskać dokładną ocenę stanu zdrowia psychicznego pacjenta i zidentyfikować potencjalne czynniki psychospołeczne, które mogą mieć wpływ na terapię.
ICD-10 System ICD-10 wymaga od pacjentów zdiagnozowania transseksualizmu lub dysforii płciowej w dzieciństwie.