W 1987 r. zmagała się z zapaleniem ścięgna Achillesa, ale udało się jej zdobyć srebrny medal na mistrzostwach USA, gdzie ustąpiła tylko Jill Trenary, oraz srebrny medal na mistrzostwach świata, gdzie uległa tylko Katarinie Witt z NRD. W następnym roku ponownie zwyciężyła w mistrzostwach USA i została reprezentantką USA na zimowe igrzyska w Calgary w 1988 r. Tam zajęła trzecie miejsce, przegrywając ponownie z Witt i z Kanadyjką Elizabeth Manley, która zajęła drugie miejsce. Zawody nazwano bitwą Carmen, gdyż obie zawodniczki jechały do muzyki z opery Georges’a Bizeta Carmen. Jej brązowy medal był pierwszym zdobytym przez Afroamerykanki na zimowych igrzyskach olimpijskich. W tym samym roku w Budapeszcie wywalczyła trzeci w karierze medal mistrzostw świata – brązowy.

Po igrzyskach zakończyła karierę amatorską i przez dwa lata jeździła zawodowo, zarabiając na studia inżynierskie, które wznowiła i ukończyła w 1991 r. na Stanford University, po czym ukończyła Northwestern University w Illinois, uzyskując dyplom lekarza w 1997 r. i zaczęła pracę jako chirurg ortopeda. W 2000 r. trafiła do US Figure Skating Hall of Fame.