jednak niektórzy pisarze, zainspirowani publikacją romskich akt kulturalnych, nadal publikowali w innych miejscach. W latach 1974–1975 Hübschmannová pracowała na Uniwersytecie Karola na Wydziale Pedagogicznym, ale jej sprzeciw wobec rządowej polityki asymilacyjnej wobec Romów doprowadził do jej zwolnienia. W tamtym czasie lekcje języka romskiego prowadzone przez Hübschmannovą były jedynymi formalnymi zajęciami oferowanymi Romom w ich ojczystym języku. W kursach uczestniczyli również nieromscy pracownicy socjalni, którzy chcieli ułatwić komunikację z Romami w trakcie swej pracy. W 1989 roku, wraz z aksamitną rewolucją i upadkiem komunizmu, kultura romska znów mogła rozkwitnąć, a Hübschmannová była orędowniczką zachowania romskiego dziedzictwa.
W 1991 roku Hübschmannová wróciła na Uniwersytet Karola i założyła Romani Studies Program w ramach Instytutu Indologicznego. To był pierwszy na świecie program oferujący licencjat z nauk o Romach. Hübschmannová kierowała katedrą aż do swojej śmierci. Wraz z Haną Šebkovą i Anną Žigovą w 1991 r. opublikowała pierwszy romsko-czeski/czesko-romski słownik kieszonkowy. Romsko-český, česko-romský kapesní slovník był chwalony za integrację standardowych zwrotów i terminów w różnych społecznościach romskich, w tym w dialektach czeskich, węgierskich i słowackich.