Morfologia Tworzy trwałe, wieloletnie owocniki o konsolowatym kształcie i szerokości 3–8 cm. Do rośliny żywicielskiej przyrastają bokiem. Powierzchnia górna jednolicie rdzawobrązowa na starość często pokryta glonami z grupy zielenic właściwych. Świeże roczne przyrosty są delikatnie aksamitne. Rurki o barwie od cynamonowobrązowej do rdzawobrązowej. Zarodniki dekstrynoidalne, okrągławo-jajowate o wymiarach 5,5–8 × 5–7 μm. Na owocnikach rozwijają się chrząszcze (Coleoptera) i larwy tworzące białawe oprzędy. Prawdopodobnie jest to Baranowskiella ehnstromi, który pasożytuje również na czyreniu muszlowym (Phellinopsis conchata) i czyreniu rozpostartym (Fomitiporia punctata).
Występowanie i siedlisko Opisano jego występowanie w wielu krajach Europy. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza 10 stanowisk z uwagą, że prawdopodobnie nie jest zagrożony wyginięciem. Obserwacje wskazują jednak, że liczba jego stanowisk zmniejsza się. W 2013 r. podano nowe stanowisko w Gdańsku. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Zaliczony w nim jest do gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną. Znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych w Szwajcarii, Niemczech, Norwegii.