Powstały one w średniowieczu, aby przyszli prawnicy mogli studiować zwyczajowe prawo angielskie (common law), a nie tylko prawo rzymskie, którego nauczano na uniwersytetach. W połowie XIII wieku, kiedy prawo zwyczajowe stało się obszerne i zawiłe, wyłoniła się grupa społeczna świeckich wykształconych osób, która zdominowała zawody prawnicze, a członkowie jej założyli stowarzyszenia prawnicze Inns of Court. Stowarzyszenia nabywały nieruchomości i w budynkach będących ich własnością urządzono miejsca zakwaterowania i biblioteki, tak aby studenci mogli szkolić się pod okiem wykształconych prawników. Ten styl nauczania przetrwał do XVII wieku. W połowie wieku XVIII prawo zwyczajowe zostało po raz pierwszy uznane za przedmiot studiów na uniwersytetach, a egzaminy adwokackie stały się obowiązkowe dla uzyskania uprawnień zawodu prawnika.