Achille Starace (ur. 18 sierpnia 1889 w Sannicola, zm. 29 kwietnia 1945 w Mediolanie) – włoski polityk faszystowski i oficer armii włoskiej.
Życiorys Urodził się w Sannicola, w południowej Apulii. Był jednym z siedmiorga dzieci kupca winnego Luigjego Starace i Franceski. Uczęszczał do technikum w Lecce, gdzie kształcił się w zakresie księgowości. W 1909 został powołany do armii i służył w formacji bersalierów. W 1912 uzyskał awans na podporucznika (sottotenente). Brał udział w I wojnie światowej jako oficer 12 pułku bersalierów, był czterokrotnie odznaczany brązowym orderem za zasługi wojskowe na polu walki. W 1917 w czasie pobytu w Udine miał związać się z lożą masońską La Vedetta.
Działalność polityczna Po zakończeniu wojny przeszedł do cywila i przeniósł się do Trydentu, gdzie nawiązał pierwsze kontakty z ruchem faszystowskim. W 1921 zwrócił na siebie uwagę Benita Mussoliniego, który zlecił mu organizację struktur faszystowskich w rejonie Trydentu. W październiku 1921 objął stanowisko zastępcy sekretarza Narodowej Partii Faszystowskiej. W 1922 wziął czynny udział w Marszu na Rzym, dowodząc oddziałem tzw. Czarnych koszul. W kwietniu 1924 uzyskał mandat deputowanego do parlamentu.