Aleksander Zwierko, ps. „Okoń” (ur. 27 maja 1924 w Nowogródku, zm. 27 lipca 2003 w Łodzi) – polski architekt i urbanista, żołnierz AK, członek SARP.
Życiorys Aleksander Zwierko uczył się w Szkole Powszechnej Sióstr Nazaretanek, którą ukończył w 1938 r. z wyróżnieniem. Następnie rozpoczął naukę w gimnazjum im. A. Mickiewicza w Nowogródku jednocześnie będąc ministrantem w Białej Farze. W 1944 r. wstąpił do Armii Krajowej do oddziału „Bogdanka”, przyjmując pseudonim „Okoń”. Po wojnie w ramach repatriacji osiedlił się z rodziną w Bydgoszczy, gdzie ukończył szkołę średnią. W 1951 r. ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. We Wrocławiu do 1955 r. zajmował się rekonstrukcjami zniszczonych w trakcie wojny budynków, ponadto zaprojektował wówczas ok. 80 budynków, w tym: Zakładów Górniczo-Hutniczych w Bolesławiu, Zakładów im. F. Dzierżyńskiego w Tarnowie i Zakładów Hutniczych „Chrzanów”. Następnie w 1955 r. został projektantem „Miastoprojektu” w Łodzi. Wraz ze Stefanią Zamojską i Jerzym Sajmułło brał udział w konkursach architektonicznych. W roku 1958 na zwieńczenie kandelabrów na Placu Zwycięstwa w Łodzi (I miejsce) oraz na opracowanie plastyczne gablot ulicznych dla miasta Łodzi (Urząd zakupił gabloty).