Po ukończeniu studiów Young została chemiczką zajmującą się badaniami przemysłowymi, pracującą w przemyśle lakierniczym w Van Schaack Brothers Chemical Works w Chicago. W 1930 roku została adiunktką chemii w Texas State College for Women, gdzie wykładała dietetykę i biochemię. W 1934 roku zrezygnowała, by skorzystać z oferty Michael Reese Hospital w Chicago, ale kiedy przyjechała na miejsce, dyrektor dowiedział się, że jest kobietą i odmówił jej zatrudnienia. W 1938 roku objęła stanowisko w Pure Oil. Tam pracowała z Carym R. Wagnerem Jr. nad książką o rafinerii ropy naftowej. Projekt trwał sześć lat, ale przerwał go wybuch II wojny światowej, a książka nigdy nie została wydana.
Podczas wojny Young podjęła pracę w 1942 r. jako bibliotekarka naukowa w Office of Scientific Research and Development (OSRD) w Toxicity Laboratory Uniwersytetu w Chicago, gdzie opracowywała raporty na temat broni chemicznej oraz przygotowywała indeks toksycznych chemikaliów. W 1945 roku przeniosła się do Metallurgical Laboratory Projektu Manhattan jako chemik. Tam redagowała artykuły, które później zostały opublikowane przez Atomic Energy Commission w ramach serii National Nuclear Energy Series.